Poprzez techniki wideo, fotograficzne i muzyczne, Judit Kurtág zmusza nas do refleksji nad pamięcią, tożsamością oraz czasem. Jej poetyckie prace, wykorzystujące nadruk, wymazywanie oraz rytm, generują znaczenia zarówno w statycznych, jak i ruchomych obrazach.
yeux fois yeux fois yeux
bouts de mur qui tombent presque
un pas, encore un, un autre, d’autres
saccades, sursauts
pieds sur le pavé
l’oeil sur le bout du manteau de l’autre
un fleuve.
assis
pique-nique
Cricoteka
biscuits, biscuits
montée d’escalier
pont
lève la jambe bizarre
stop
la suite sans moi
non connue
Judit Kurtag
